32 λόγους γιατί η αντικαπνιστική νομοθεσία σκάβει τον λάκκο και γνωστοποιείται χωρίς να διδάσκεται προσκομίζοντας την ανταπόδοση εργασίας

    1. Όπως με το κάθε τι ο σκοπός δεν καθαγιάζει τα μέσα για το κάπνισμα που φέρεται ως την πιο έντονη και επίκαιρη επαλήθευση της αμφισβήτησης του κανόνα.

    2. Ο αντικαπνιστικός νόμος απέτυχε να συγκρατήσει το κοινωνικό σύνολο μέσα στην φυλακή με χρήση αυταρχισμού από τις εποχές των απολυταρχικών πολιτευμάτων και πολιτικών διαρρυθμίσεων.

    3. Ο καπνός είθισται να απαγορεύεται όπου επιβάλλει να επιζεί άμεσα η πρακτική ανάγκη χωρίς νομοθετική υιοθέτηση για την αστική ισχύ της προληπτικής πινακίδας επισήμανσης.

    4. Το γεγονός εάν πλειοψηφία από την απαρίθμησή της δεν καπνίζει χωρίς να συμβάλλει ή να συνεισφέρει νομοθετικά απαρτίζει αριθμητικά εξαρτώμενο μεταβαλλόμενα εξαρτημένο κοινωνικά συμβάν.

    5. Η υποβάθμιση των προνομίων των καπνιστών σε απλά δικαιώματα κατέχοντάς κοινώς δεν εξασφαλίζει ίση μεταχείρισή τους αν αυτά δεν γίνονται σεβαστά.

    6. Όλοι οι άνθρωποι είτε καπνίζουνε είτε δεν καπνίζουν θα πρέπει να έχουν ίδια δικαιώματα με ίδιες υποχρεώσεις υπόλογοι στον ίδιο νόμο με ίδιες ευθύνες για να κρίνονται εναποθέτοντας ίδια βαρύτητα για τα έργα και τις πράξεις τους διέποντας αναμεταξύ τους κοινή γνώση σχετικά με το ίδιο θέμα χωρίς να γίνεται η αναφορά στην έννοια του καπνιστή αντί για του ανθρώπου. Η υπάρχουσα ελευθερία κανενός κατέληξε χωρίς να ξεκίνησε από το τέλμα εκείνης των άλλων ενώ κρούσματα και τα φαινόμενα κοινωνικής μισαλλοδοξίας έναντι των ανθρώπων που καπνίζουν αν και υποστηρίζονται έμμεσα από τον νόμο όποτε υποκινεί την ύπαρξή τους θα πρέπει να διαμεσολαβούν με την κοινή τους αποδοχή από την πολιτεία έχοντας υποδεέστερη μεταχείριση να γίνεται κανόνας στους φορείς της ώστε να μην την εκφράζουν.

    7. Το κάπνισμα αποτελεί δικαίωμα όλων κι όχι μόνον όσων το προτιμούν.

    8. Το κάπνισμα ως το δικαίωμα όλων αξιώνει από αναφαίρετο για καθέναν τους.

    9. Τα κοινά και ίσα δικαιώματα διασφαλίζονται από τον νόμο ενώ υπερέχουν και υπερτερούν τελώντας υπό εγγύηση.

    10. Το δικονομικό και ένδικο δικαίωμα του καπνίσματος ως προ-διαμορφωμένο και προδικασμένο από την κοινωνία με το κοινωνικό σύνολο τελεί από την εκπλήρωση του δικαίου κάθε μεμονωμένου πολίτη ή του ατόμου χωρίς να επιδέχεται ως ίδιο δικαίωμα των τρίτων.

    11. Το κάπνισμα ή όχι αμφορείς του από τους άλλους πολίτες απαρτίζει ασφαλώς την απλή εκδοχή της καθημερινότητας.

    12. Η συνειδητή ευθύνη του πολίτη δεν συμπεριλαμβάνει για την υπακοή την υποταγή του σε θετούς κοινωνικούς κανόνες ξένους με την αντίληψή του όταν έρχεται άμεσα σε επαφή γνωρίζοντας τις υποχρεώσεις του μέσω του οργάνου της τάξης.

    13. Υποβιβάζονται η ελεύθερη πρωτοβουλία για τις μετακινήσεις με τις αποφάσεις παρερμηνεύοντας την διάκριση των εννοιών αποκαθηλώνοντας κριτική αντίληψη από κατακερματισμό στην ομαλή ανάπτυξη της προσωπικότητας.

    14. Η εποπτεία και φοβία του πολίτη του νόμου τον οποίο επιβλέπει άσκοπα και αδικαιολόγητα με την καταδίωξή του για κάτι που δεν φταίει γίνονται από τις διατάξεις των οποίων του επιβάλλουν άμεσες υποχρεώσεις χωρίς να υπάρξει άμεση ανάγκη για την εφαρμογή τους συνιστώντας όπως το αποτελεί την καταδίωξη της κοινωνίας σχετικά ή αναφορικά με την εκδηλωμένη και για ένα άτομο ιστορικά διαμορφωμένη και για τα άλλα ανάγκη του ανθρώπου να καπνίζει.

    15. Η συνθηκολόγηση για την κοινή αποδοχή στην λύση του προβλήματος του παθητικού καπνίσματος δεν είναι επάξια από την παράκαμψη ή την παράβλεψη της κοινωνικής ανακωχής και την επάλληλη ανταπόδοση με την διαμόρφωση για την κατάρριψη της κοινής και ενιαίας πραγματικότητας με την αποπομπή της λογικής των νόμων της από την κοινωνική παρουσία με την συνεχή συμμετοχή αντικαπνιστικής νομοθεσίας.

    16. Η ισχύς του αντικαπνιστικού ως νόμου απέσυρε την αλληλεγγύη από την κοινωνία αναμεταξύ των μελών απαρτίζοντας το κοινωνικό σύνολο και κατέλυσε την κοινωνική τους συνοχή διαβαθμίζοντας την αντίθεση, την διαφωνία και την αντιπαράθεση εις βάρος της ειρηνικής και αρμονικής τους συμβίωσης και της συνύπαρξης του γενικού συνόλου όταν δεσμεύεται πληρέστερα εκείνο από την υπεράσπισή τους.

    17. Η αντικαπνιστική νομοθεσία παρέμβει αντίθετα από την αρχή και τον θεσμό καλοπροαίρετης ως φιλοξενίας που ισχύει ταυτόχρονα συνιστώντας αντίθετα υποχρέωση κάτω από την ίδια στέγη για όλους εξίσου τους στεγασμένους.

    18. Καθένας είναι υποχρεωμένος να τιμά, να χωρά, ακόμα και να συγχωρά τον συνάνθρωπό του ανεξαρτήτως των ιδιαιτεροτήτων του.

    19. Η ύπαρξη ισότιμης κοινής συνεννόησης ή διαλόγου θα πρέπει να αναγνωρίζονται και να ενθαρρύνονται έμπρακτα για τους πολίτες εξίσου από το κράτος που αποφασίζει θεσπίζοντας τους νόμους ενώ να προϋπάρχουν ως τις προϋποθέσεις χωρίς να απαριθμείται η πλειοψηφία σε ανταγωνιστικά ζητήματα από τον αλληλοσεβασμό στην αλληλέγγυα κοινωνία.

    20. Η αποδοχή επιστημονικά τεκμηριωμένων γεγονότων από το κοινό και η διάδοσή τους δια μέσω της συμμόρφωσής του με την ισχύ τους δεν συνιστά αρμοδιότητα του νόμου ή εξάσκησης της πολιτικής εξουσίας αλλά της μεμονωμένης κρίσης και ίδιας εμπειρίας του ατόμου.

    21. Η εκχώρηση της ανάγκης για κριτική μελέτη του αντικαπνιστικού νόμου με την ανάγνωσή του από τους φοιτητές της νομικής στις πανεπιστημιακές τους σπουδές και την ερμηνεία του από τα δικαστικά όργανα του κράτους για την κατανομή του δικαίου συμβάλει από εκπαιδευτική απασχόληση συνεισφέροντας από ταυτόχρονη ενασχόληση με ανάλογη την κατατόπιση και την επιμόρφωση αντί για μόρφωση με ανάλογα το εποικοδομητικό της έργο.

    22. Η απόφαση θέτοντας από ισχύ τον αντικαπνιστικό νόμο τελεί για να πληροί την δημοκρατία και όχι για να καθορίζει το μέτρο και το επίπεδο της ελευθερίας των πολιτών.

    23. Οι καθοριζόμενοι κοινά αποδεκτοί κοινωνικοί κανόνες δεν μεταβάλλονται ή διαμορφώνονται δίκαια από την νομοθετική τους επιβεβαίωση ή επαλήθευση από διαστρέβλωση ή την παραποίησή τους.

    24. Το είδος και το περιεχόμενο ή απαιτήσεις και προϋποθέσεις όποιας άλλης ή της ισχύουσας νομοθεσίας δεν αποτελούν με την διαμόρφωσή τους επιρρίπτοντας κατηγόρημα στο κοινωνικό σύνολο με την αντικαπνιστική νομοθεσία αρμοδιότητα ή την αποκλειστική απόφαση του οργάνου της τάξης που σε αντιπαράθεση με το λειτούργημά του επιβλέπει εποπτεύοντας με την συμφωνία των πολιτών την τήρησή της.

    25. Όσοι εκάστοτε προτιμούν το κάπνισμα δεν αποτελούν υπόλογους στην δικαστική κρίση με την ερμηνεία των νόμων από τον παράγοντα της τοποθέτησής τους στον χώρο που τους ανήκει.

    26. Οι νόμοι της λογικής υπάρχουν για να τηρούνται με την ισορροπία στην φύση για να υπονοούνται εφάμιλλα αντάξια από τους δικούς μας γραπτούς νόμους.

    27. Η προκαταρκτική εκδίκαση και η προκαταβολική διαλεύκανση δικαστικών συμπερασμάτων και των αρμοδιοτήτων τους με εκλογή των νόμων από επιλογή της ερμηνείας τους για την εκφορά σε μελλοντικά τετελεσμένα γεγονότα όπως το κάπνισμα ως κοινωνικό έθιμο ή την προσωπική συνήθεια με την διαμόρφωσή τους που να απορρέει από εξέλιξη ή την εκφορά τους όπως την απαγόρευσή του αδιακρίτως χωρίς την απόδοση αιτιολογίας σε λογικό ή το αντικειμενικό κριτήριο λογοκρίνονται από τα συμφραζόμενα συνιστώντας την παραβίασή τους συνάγοντας την παράβαση.

    28. Η ένταξη από κατάταξη του αντιθέτου με και από το κάπνισμα σε καθήκοντα όπως συνάγονται ενώ απορρέουν από αντίστοιχες υποχρεώσεις του πολίτη δεν αξιώνει ή προέχει συνιστώντας διέποντας τις αρχές από σύμβασή της.

    29. Κανένα άτομο ή λαός με την έκταση που δεν έπραξε απορρίπτοντας την αυθαιρεσία από τον εαυτό του στους συνανθρώπους του δεν απαγόρευσε κρίνοντας σκόπιμο το κάπνισμα σε όλους τους κλειστούς χώρους αν δεν αποτέλεσε παραπανίσιο σκόπιμα Βρεταννικό ή Ιρλανδικό ξένο νομοθετικό πρότυπο.

    30. Η αντικαπνιστική νομοθεσία δεν αποτυπώνει κανέναν υπάρχοντα ή κάποιον άλλον υπαρκτό κοινωνικό κανόνα ή την αντίστοιχη σύμβαση στην οποία να διέπουν όταν διαπραγματεύεται παρεμφερώς με το αν ήταν η Γη επίπεδη.

    31. Ας αποφανθούν πρώτοι από την σωστή χρήση με την χρησιμότητα του καπνίσματος δικαιολογώντας τον σκοπό τον οποίο εκπληρώνει ή εξυπηρετεί τηρώντας από όρθια την στάση των υπολοίπων.

    32. Κανένα φιλελεύθερο σύνταγμα δημοκρατικής χώρας δεν αντίκειται με τα περισσότερα από τα παραπάνω.

Ἀπαντῆστε

Παρακαλοῦμε συνδεθῆτε καὶ χρησιμοποιῆστε μία ἀπὸ αὐτὲς τὶς μεθόδους γιὰ νὰ ἀναρτήσετε τὸ σχόλιό σας:

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...